Op je tenen, geen geluid…

Een dag vol mensen, vol herrie en beweging en praten praten praten. Alles goed gegaan, samen mooie dingen bereikt, maar nu ontploft mijn hoofd.

Zojuist heb ik benauwd mijn schoenen uitgeschopt en mijn haar losgeschud. In de spiegel zie ik zwarte kringen onder mijn ogen, fysieke sporen van de uitputtingsslag die deze dag was.

Nou wil ik mijn gedachten uit mijn hoofd, zodat ik snel weer naar behoren kan functioneren.

Dus als iedereen mij de komende uren (weken?) met rust kan laten, dan graag! 😉

Ssssst… Yvonne schrijft. Op je tenen, geen geluid.

Oh wacht, tijd om te gaan koken.

 

gratis e-book

 

2 antwoorden op “Op je tenen, geen geluid…”

  1. Lieve Yvonne,
    Ik ben 3 weken begonnen met een half uur te gaan lopen, bij ons eind van de straat.
    Rond 8.15 ga ik van huis, alleen, kom alleen mannen met honden, 3 /4 .
    Het is heerlijk, rustig lopen, het voelen van je lopen en een aantal ademingen ,zoals jij dat schreef.
    Als ik weer thuis kom gaat voor mij de dag beginnen,met alle dingen die moeten gebeuren.
    Het leuke is dat ik daar graag mee gaan beginnen,voordien dacht ik vaak: he bah, nu ga ik vrolijk en lichtvoetig aan de slag!!! Dank je voor het langzame leven, ik ben er blij mee.
    Liefs voor je ,Fransje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *