Gebruik je rotgevoel als richtingaanwijzer

Toen ik zeventien was, ontdekte ik de kracht van weerstand. Ik zat in de vijfde klas van de middelbare school. De lessen waren doorgaans oppervlakkig en weinig inspirerend, en ook met mijn klasgenoten voelde ik geen diepe connectie. Hoewel ik nergens buiten viel, hoorde ik tegelijkertijd ook nergens echt bij. School bood mij een omgeving waar ik niet wilde zijn.

“Gebruik je rotgevoel als richtingaanwijzer” verder lezen

Leven vanuit inspiratie

In m’n boek, op een van de laatste pagina’s, vertel ik over mijn dromen voor de toekomst:

Ik maak mijn dromen waar, telkens opnieuw. Ik ben van plan om verder te groeien en dit boek is daar het bewijs van. Ik wil mijn eigen boeken schrijven en de verhalen vertellen die me ‘s nachts wakker houden. Ik weet zeker dat ik mijn nieuwe dromen ook kan laten uitkomen. Het voelt heerlijk om uit te groeien tot wie ik het liefst ben.

Toen ik dit schreef, had ik er alle vertrouwen in dat de publicatie van mijn boek het makkelijker zou maken om de verhalenverteller te worden die ik diep vanbinnen altijd al was.

Maar man man, wat heb ik geworsteld de afgelopen maanden.

“Leven vanuit inspiratie” verder lezen

Wat is jouw maanlanding?

De afgelopen weken stonden in het teken van wachten. Mijn boek lag definitief bij de drukker, ik kon er niets meer aan veranderen. Het enige wat ik kon doen, was afwachten.

Ik kan je dit zeggen: alles liever dan afwachten. Want de afgelopen weken had ik veel tijd om na te denken. Te veel tijd.

Zo realiseerde ik me dat ik mijn grootste droom heb waargemaakt: ik heb een eigen boek geschreven, recht vanuit mijn hart en met mijn ogen dicht. Hier heb ik jarenlang vurig naar verlangd.

En plotseling werd ik bang. Bang om te mislukken, bang om mijn droom kwijt te raken. Het werd opeens ontzettend belangrijk dat het resultaat, het boek, goed zou zijn. Foutloos, aantrekkelijk en waardevol voor iedereen die het leest.

“Wat is jouw maanlanding?” verder lezen

Zo ga je luchtiger door het leven – tip 5: Leef zo kwetsbaar mogelijk

De eerste jaren nadat onze jongens geboren waren, vond ik het moederschap buitengewoon pijnlijk. Ja, gek toch? Die pijn werd niet veroorzaakt door de gebroken nachten, ook niet door het vele bukken en tillen. De pijn kwam van binnenuit, vanuit de oneindige liefde die ik voelde voor deze kleine mensjes.

“Zo ga je luchtiger door het leven – tip 5: Leef zo kwetsbaar mogelijk” verder lezen

Yes! We zijn van start

Vanaf nu helpen ‘mijn’ lieve proeflezers me om het boek over langzamer leven nóg waardevoller te maken.

Maar liefst 23 mensen zijn bereid om met me mee te denken. Daar ben ik natuurlijk ongelooflijk blij mee!

De proeflezers helpen me momenteel met het vinden van de juiste ‘verpakking’ voor mijn boodschap. Gisteren druppelden de eerste antwoorden meteen al binnen.

Het enthousiasme en de betrokkenheid zijn hartverwarmend.

Bedankt allemaal! We gaan ervoor, hè! 👊

Proeflezers