
Ik stond laatst in de keuken en hoorde mezelf zeggen:
‘Ik moet nog even snel eten.’
Moet.
Even.
Snel.
Drie woorden, één zin, en opeens voelde het alsof ik haast had.
Minder doen, anders denken en meer bereiken

Ik stond laatst in de keuken en hoorde mezelf zeggen:
‘Ik moet nog even snel eten.’
Moet.
Even.
Snel.
Drie woorden, één zin, en opeens voelde het alsof ik haast had.

Laatst stond ik een tijdje bij het station in Tilburg op iemand te wachten. Om me heen was het druk. Mensen liepen langs, gezichten kwamen en gingen.
En terwijl ik daar stond, dacht ik: dit zijn allemaal hoofdrolspelers.
Lees verder “In de hoofdrol…”
Deze week heb ik een vraag voor je. Of eigenlijk zijn het er drie:
1. Wat lúkt jou, maar past totaal niet (meer) bij wie je bent?
2. Waar ben je goed in, maar heb je geen plezier in?
Lees verder “Je kunt het wel… maar wíl je het ook?”
De Langzamer Leven Week zit erop. Bedankt dat je hebt meegedaan met dit experiment!
Ik hoop dat je hebt gemerkt dat vertragen helemaal niet ingewikkeld hoeft te zijn. Zelfs met een klein, gek spel kun je je dag al wat luchtiger maken.
Of je nou elke dag hebt meegedaan, of er af en toe een spel hebt uitgepikt, het is allemaal goed.
Ik ben benieuwd:
Welk moment van vertraging vond je het fijnst?
Is er een spel dat je wilt blijven doen?
De spellen stoppen hier. Maar het vertragen?
Dat mag je natuurlijk gewoon blijven doen.

Vandaag speel je dat jouw leven een komische film is.
In die film gebeurt van alles.
Maar het is allemaal grappig.
Vooral de tegenslagen maken de film leuk.
Dringt iemand zijn mening aan je op?
Laat je een glas kapot vallen?
Scheur je tijdens een presentatie uit je broek?
Kijk ernaar alsof je thuis op de bank zit en naar deze film kijkt.
Jij hebt het script niet geschreven.
Je hoeft vandaag alleen maar te kijken en je te laten vermaken.
Ik ben benieuwd:
Kon je wat meer afstand nemen van wat er gebeurde?
Je mag het me mailen, ik lees alles!