Doe een ‘Sammietje’

Het is soms best een klus hè, dat hele mens-zijn? Al die complexe emoties, het gepieker over de toekomst, de zorgen over de wereld. Weten dat alles eindig is en ondertussen toch een beetje proberen te genieten… Het is nogal wat.

Mijn kwijlende mentor
Een tijdje geleden kreeg ik een levensles uit onverwachte hoek. Het was in de periode dat ik regelmatig met oppashond Sammie ging wandelen, een Golden Retriever die duidelijk de kunst van het genieten verstaat.

Als ik hem ophaalde, stoof hij op me af met zijn lievelingsknuffel in zijn bek, zwaaiend met zijn hele lijf. Alsof hij wilde zeggen: dit is geweldig, jij bent geweldig, vandaag wordt fantastisch!

En eenmaal in het bos? Dan keek hij me bij alles wat we tegenkwamen aan met een blik die zei: heb je dít al gezien!?

Elke boom was een wonder, elke modderplas een feest en elk vennetje pure magie. Alsof hij een kleuter was die zojuist voor het eerst door de poorten van de Efteling stapte.

Een aaneenschakeling van avonturen
Dit gebeurde niet alleen de eerste keer, maar élke keer opnieuw. Voor Sammie is het leven geen existentieel vraagstuk, maar een aaneenschakeling van avonturen. Hij vergelijkt een boswandeling nooit met een vorige. En hij staat er geen seconde bij stil dat de wandeling onvermijdelijk weer eindigt. Ieder avontuur is bijzonder, ieder moment het genieten waard.

Dit is leuk
Het mooiste vond ik, dat hij aan het einde van de wandeling net zo enthousiast was om in de auto te springen als eerder die dag, toen we van huis vertrokken. Geen spoor van: jammer dat het voorbij is. Gewoon: dit was leuk en dit is óók leuk.

Geen gedachten over hoe de dag verder zou verlopen. Geen vragen over hoeveel wandelingen we nog samen zouden maken. Sammie liet me zien dat je ook gewoon kunt zijn. Hier. Nu. Zonder verhaal eromheen.

Doe een ‘Sammietje’
Deze week doe ik een ‘Sammietje’.
Ik kijk naar mijn omgeving alsof ik alles voor de eerste keer zie. Zonder gisteren, zonder morgen. Ik kijk naar de wereld alsof de verpakking er pas net vanaf is. Zonder ratio, zonder het gewicht van zorgen. Met vrolijke verbazing. Gewoon omdat het leven, hier en nu, eigenlijk best wel magisch is.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *