Over de liefde [een gedichtje]

Ging je eerder weg
om nog voor sluitingstijd te arriveren
bij de winkel met Belgische bonbons.

Dralend, kwijnend en omslachtig
eigenlijk zoals je was
sinds ze zei dat ze je mocht.

Je draaide een plaat
ging van huis
zoals alle avonden.

Zogenaamd om geen onrust te stoken
maar in werkelijkheid omdat ze had verteld
hoeveel ze van chocola hield.

En dus nestelde zich
dat idee in je hoofd
van de Belgische bonbons.

Zonder vrees
omdat je het beu was
altijd voorzichtig te zijn.

Omdat je liever wilde leven
zoals je broer en zijn maten
die mate nauwelijks kenden.

Dus toen je voor de winkel stond
besloot je twee doosjes te kopen
gewoon voor het geval dat.

In de schemer opende ze haar deur
en antwoordde: ja natuurlijk
voor jou altijd.

Je toverde het doosje tevoorschijn
keek weg
omdat je alsnog bang werd.

Maar dat bleek onnodig
want ze bloosde
en sprak boekdelen

Sowieso de beste chocolade
die ze ooit had geproefd
nu al, zei ze.

Zodat je eindelijk begon
wat zij veel eerder was gestart:
de liefde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *