Als student had ik pianoles in Tilburg. Twee keer per jaar werd er een voorspeelavond georganiseerd waarop wij, volwassen leerlingen, bij elkaar kwamen om elkaar te horen spelen.
Allemaal waren we een beetje zenuwachtig als onze naam werd genoemd, maar er was één man bij… die was niet zomaar een beetje zenuwachtig, die vond het ronduit verschrikkelijk om voor publiek te moeten spelen.
Zodra hij plaatsnam aan de piano sijpelde het zweet in straaltjes over zijn wangen en begonnen zijn armen en benen onbedaarlijk te trillen. Aan alles was te zien dat hij het vreselijk vond om daar te moeten zitten.
Maar hij bleef meedoen, keer op keer. Op een avond vroeg ik hem: ‘Waarom doe je dit, als je het zo moeilijk vindt?’ Hij antwoordde: ‘Omdat ik niet wil kiezen voor de weg van de minste weerstand.’
Zijn overtuiging was: hoe moeizamer het pad ernaartoe, dus hoe meer je afziet, des te belangrijker het uiteindelijke resultaat zal zijn.
Zorgt een lijdensweg voor een beter resultaat?
Onderweg naar huis dacht ik na over zijn woorden. Werkt het echt zo? Presteren we beter naarmate we het moeilijker hebben? Is een lijdensweg een voorwaarde voor een goed resultaat?
Het is in ieder geval een gangbare opvatting: met vechten en doorzetten bereik je iets. De top, hopelijk. Mensen die daarentegen kiezen voor de weg van de minste weerstand zijn slappelingen en zullen hopeloos mislukken. Dat is het verhaal dat wij mensen elkaar meestal vertellen.
De proef op de som
Zo’n zeven jaar geleden heb ik het roer omgegooid: sinds die tijd kies ik structureel voor de weg van de minste weerstand. Ik probeer alles te doen vanuit een goed gevoel. Als iets niet goed voelt, doe ik het in principe niet.
Misschien zie je nu een beeld voor je van mij in pyjama, onder een dekentje op de bank, terwijl ik bakken ijs leeglepel bij mijn favoriete serie. Maar nee, dat is verre van de waarheid, want zo’n dag zou voor mij niet de weg van de minste weerstand zijn. Zo’n dag zou bij mij juist enorm veel weerstand oproepen.
Kiezen voor de weg van de minste weerstand betekent niet dat je inactief bent of geen dromen hebt waar je naartoe wilt werken. De weg van de minste weerstand is het pad dat het fijnste voelt én je daardoor met kracht vooruit stuwt.
Problemen versus weerstand
Natuurlijk kom je overal op dat pad hobbels en hindernissen tegen, want moeilijkheden en problemen horen nou eenmaal bij het leven. Maar problemen zijn in mijn ogen iets anders dan weerstand.
Problemen komen van buitenaf op je pad, weerstand creëer je van binnenuit. Hobbels zijn er om overheen te klimmen, weerstand is iets wat je beter uit de weg kunt gaan.
Met weerstand bedoel ik hier dus een rotgevoel zoals angst, boosheid, verveling of ontevredenheid, de innerlijke onrust die een mens kan hebben, iedere emotie die niet fijn voelt.
Een bijzondere reis…
Ik wil je graag vertellen hoe het mij vergaat, nu ik bewust mijn innerlijke onrust probeer te kalmeren. Het is een bijzondere reis, nog iedere dag. Komende tijd ga ik daarom besteden aan het schrijven van het volgende boek in de Langzamer Leven serie.
Onderwerp van het boek wordt: hoe kun je leven met zo min mogelijk innerlijke onrust? Hoe kun je je zo vaak mogelijk, zo goed mogelijk voelen?
Nu ik innerlijke onrust buiten de deur houd, komen alle doelen razendsnel binnen bereik. Nagenoeg zonder moeite en ellende beweeg ik de kant uit die ik op wil.
Het is dus niet waar, het verhaal dat wij elkaar vertellen klopt niet: er is geen lijdensweg nodig voor het behalen van een goed resultaat. Sterker nog, de beste resultaten behaal je juist als je die innerlijke weerstand vaker loslaat. Dan ga je namelijk veel harder vooruit in de richting die bij je past.
Dat is fijn, maar nog veel belangrijker is wat mij betreft, dat ik me beter voel dan ooit. Bijna alle dagen voel ik me blij en hoopvol. Ik voel dat ik precies ben waar ik wil zijn, terwijl ik rustig op weg ben naar de verwezenlijking van mijn nieuwe dromen.
Een goed gevoel is het beste resultaat
Ik ben er inmiddels van overtuigd: een goed gevoel is altijd het beste resultaat dat je kunt behalen. Het is feitelijk het enige doel dat we echt nastreven.
Ga het maar eens na, zonder uitzondering ligt aan iedere wens het verlangen ten grondslag naar een goed gevoel. Het lijkt op het eerste gezicht of we sterk uiteenlopende verlangens hebben, concrete wensen die we graag vervuld zien, maar uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: we willen ons fijn voelen.
We willen meer geld, omdat we denken dat de zekerheid en de extra mogelijkheden die ermee gepaard gaan ons leven leuker maken. We willen een lieve partner, omdat we ons dan extra geborgen en geliefd zullen voelen.
Alles waar we naar verlangen, willen we omdat die omstandigheden het makkelijker maken om ons goed te voelen. Een goed gevoel is dus altijd het beste resultaat dat je kunt behalen.
Ik ga vanaf nu aan de slag met het schrijven van het boek. Ik hoop van harte dat je in de tussentijd lekker langzaam blijft leven en dat we elkaar later weer zullen treffen!
