Papieren vrienden

Vandaag wil ik het met je hebben over een lastig onderwerp: vrienden die geen echte vrienden zijn. Misschien heb jij er ook een paar? Mensen die ooit aanvoelden als een knusse trui, maar die inmiddels meer kriebelen dan verwarmen?

Ze zijn overal te vinden, mensen die vooral van je houden wanneer jij beschikbaar en begripvol bent, maar die het opeens heel druk hebben als jijzelf iets nodig hebt of iets leuks wilt delen.

Papieren vrienden
Ik noem dit ‘papieren vrienden’, want op papier klopt het: je kent elkaar al een hele tijd, je hebt fijne herinneringen samen, je weet hoe ze hun koffie drinken en welke ex nog steeds verboden terrein is. Maar in de praktijk voelt de vriendschap steeds vaker als een soort eenzijdige podcast. Je luistert naar uitzending 147 over hún leven, hún drama, hún successen, hún gevoelens… met incidenteel een vraagje aan jou, dat dient als bruggetje naar een gunst die jij vervolgens voor ze mag verlenen.

Lees verder “Papieren vrienden”

Stress in je lijf? Zó kom je er vanaf

Soms zit je hoofd vol, soms je agenda…  maar soms zit vooral je lijf boordevol stress. Deze week heb ik een mini-oefening voor je, waarmee je je lichaam helpt om nu meteen te ontspannen. Het is een simpele, maar effectieve oefening die ik zelf gebruik wanneer mijn lichaam te veel spanning vasthoudt. En ja, dit werkt écht meteen! Bij mij althans… 😉

Lees verder “Stress in je lijf? Zó kom je er vanaf”

Mijn tijd

mijn eigen tijd

Afgelopen donderdag had ik een hele ochtend voor mezelf, zonder afspraken en zonder andere mensen in huis. Dat is een zeldzaamheid, dus ik verheugde me erop. Mijn plan was om heerlijk ongestoord en ongehaast te schrijven aan het verhaal waaraan ik bezig ben. Misschien kon ik ook nog wat pianospelen en nieuwe snaren op m’n gitaar zetten.

Om 7.00 uur bleek dat er geen treinen reden vanaf station Gilze-Rijen, waardoor onze jongens een vervoerprobleempje hadden. Daarom bracht ik eerst de ene naar Breda en later de andere naar Tilburg.

Mijn kostbare tijd, zomaar weg
Onderweg naar Breda rekende ik het uit; deze ritjes snoepten alles bij elkaar zo’n drie uur van mijn ochtend af (aangezien er wat tijd zat tussen het vertrek). Drie uur van mijn kostbare tijd, zomaar weg. Dat voelde niet goed. Het voelde als een klein verlies van mezelf…

Tot ik me iets realiseerde, namelijk:

Lees verder “Mijn tijd”

Alwéér een koude kop

Herken je dit?
Je merkt dat je toe bent aan een pauze, dus je denkt: Zo, nu eerst maar eens lekker een kop thee! Of koffie natuurlijk. Maar als de kop eenmaal dampend op tafel staat… vergeet je pauze te nemen.

Doe jij dit ook? Ikzelf heb een nogal vreemde thee-gewoonte ontwikkeld. Het begint veelbelovend: stoppen met werken, water koken, thee erin, me ondertussen verheugen op een klein rustmomentje. Maar als de thee klaar is en ik dus aan mijn pauze kan beginnen… loop ik wég. Ik kijk naar de kop thee en denk: direct, écht zodadelijk!

Vervolgens verdwijn ik in een soort mini-cycloon van bezigheden die opeens heel dringend lijken: een berichtje dat op antwoord wacht, een half afgemaakt idee dat ineens nú verder uitgewerkt wil worden, een verdwaald ontbijtbord dat in de vaatwasser moet…

Jammer!
Dus daar sta ik dan, een uur later, met een kop thee in mijn handen waarvan de temperatuur het best valt te omschrijven als: jammer.

Lees verder “Alwéér een koude kop”