Heb je alles?

Ik sprak een oud-klasgenoot.
  ‘Weet je nog’, zei hij, ‘alle dromen die we hadden op de middelbare school? De meeste zijn niet uitgekomen. Ik heb lang niet alles wat ik had gewild.’
  Hij was er treurig om. De werkelijkheid had hem niet gebracht waar hij als tiener naar verlangde.

Heb jij alles?
Het is een lege vraag, want natuurlijk heb je niet alles. De vraag waar het echt om gaat, is: heb je genoeg om vooruit te komen? Heb je genoeg om te blijven groeien, om steeds meer jezelf te worden?

Geluk schuilt niet in succes of spullen. En het ligt nooit in de toekomst. Je kunt niet gelukkig worden, je kunt alleen gelukkig zijn. Op geen enkele manier kun je ervoor zorgen dat je straks gelukkig zult zijn. Geluk bestaat alleen in het huidige moment. Nu dus.

“Heb je alles?” verder lezen

Hoe ver ga jij? – Doe de stresstest

Wat voor iemand ben jij? Ben je stressbestendig en kun je goed blijven functioneren ondanks spanning? Of heb je juist snel last van stress en moet je een stapje terug doen zodra spanning ontstaat?

Het is een interessante vraag: hoe ver ga jij?

Aan stress kun je wennen. Het lijkt misschien een voordeel als je opgewassen bent tegen stress. Maar gek genoeg zijn juist stressbestendige mensen gevoelig voor overbelasting en burn-out.

“Hoe ver ga jij? – Doe de stresstest” verder lezen

Wat groeit daar?

Aristoteles zei: ‘Alles wat je aandacht geeft, groeit.’
Maar wat betekent dat eigenlijk?

Stel:
De buren hebben een duiventil in de tuin en jij hebt toevallig een gruwelijke hekel aan die beesten. Dan kun je in een logboek bijhouden hoe vaak er op een dag ‘roekoe’ klinkt, en hoe vroeg de herrie ’s morgens begint.

Je kunt als bewaker optreden en iedere duif van de schutting afjagen. Je kunt zelfs iedereen laten meegenieten van jouw ongenoegen door over niets anders te praten.

Kortom, je kunt het probleem ontzettend veel aandacht geven. Daarmee weet je zeker dat het zal groeien.

“Wat groeit daar?” verder lezen

Het is gelukt!

Mijn manuscript is af!

Vandaag zijn de laatste twee hoofdstukken naar de proeflezers gestuurd. Over tien dagen gaat alles naar de eindredacteur. Ik kan het nauwelijks geloven: het belangrijkste werk is verzet.

En een hoop werk was het. Ik ben moe en gaar, maar tevreden met het resultaat. Het boek komt recht uit mijn hart. Ik weet zeker dat het anderen zal gaan helpen, dat maakt me blij.

Het promotieplan ligt klaar, alle afspraken zijn gemaakt, dus óp naar de boekpresentatie op 18 september. Maar eerst ga ik een paar dagen bijtanken, want het lijkt of ik alles heb opgebruikt wat in me zat.

Volgende week plaats ik weer een portie vertraging. Voor nu wens ik je een zonnig weekend!